Het waren sociale dagen vrijdag en zaterdag. Niet zoveel werk gedaan, dus dat moet ingehaald, maar aangezien de hele zondagmiddag en avond daaraan besteed kan worden, mag er wel gezellig gedaan worden.
Vrijdag was er bovendien een uitstekend excuus om iedere keer te stoppen; de was moest gedaan. Dus moet je om het half uur de was uit de wasserette halen en een nieuwe erin stoppen. Ja ik had het een beetje laten verslonzen, omdat ik niet wist welke kleuren ik eens ging wassen. Dat moet je goed uitkienen als het 1,80 pond kost en de droger 1 pond die vervolgens niet goed droogt. Dat was een beetje jammer, maar goed. Om een uur of 2 mag je gaan eten en gezeli, gezelli, Katie en vriend James waren ook aan het eten. Vervolgens kwam Olli ook nog binnen en dan zit je er gauw een uur. Olli had bovendien interessant nieuws: er was gratis thee en koffie te krijgen tot vier uur, dus begaf het hele gezelschap zich naar het Jazzcafé of hoe het ook heten mag voor gratis koffie en thee. Tijdens het theedrinken kwam Liisa binnen, die bij ons aanschoof. Onder het theeleuten ging het gesprek van ethiek in extreme omstandigheden (naar aanleiding van het college introductie peace studies van dinsdag) tot de sportpagina in de Sun.
Na de thee moest Katie cassettebandjes ophalen voor haar Duits mondeling vertalen en James ging uiteraard mee. Olli ging naar een popconcert in Leeds en moest dus weg om op tijd te zijn. Liisa wilde eigenlijk naar de bieb, ik had het al opgegeven voor de vrijdag om half 5 en uiteindelijk besloten we dus samen warme chocolademelk te drinken in Richmond Building. Daar waren we om 7 uur mee klaar, waarna ik Katie en James opnieuw trof bij het avondeten. De vrijdagavond zou doorgebracht worden in Delios, waar de donderdagavond ook al aan besteed was. Delios is de dichtstbijzijnde pub en we gaan er graag heen omdat er tafelvoetbal en een snookertafel is.
Vrijdag werd het alleen niet erg laat, want zaterdag was Peace Jam en om 9 uur aantreden. Peace Jam is een Amerikaanse organisatie die conferenties voor jongeren tot 17 jaar organiseert om hen in schoolverband te laten nadenken over vrede, hoe dat bewerkstelligd kan worden etc. Verder werd van tevoren meegedeeld dat het vooral een ervaring was. Een ervaring was het zeker. De jongeren komen in schoolverband met een leraar of sociaalwerker. Gedurende de dag worden ze ingedeeld in groepen en krijgen een mentor. De mentoren zijn studenten; docenten en jeugdwerkers volgen een ietwat ander programma. 's Morgens was er eerst een soort conferentie en in de mentorgroepen werd discussie gevoerd. 's Middags na de lunch werden er workshops gehouden van protestteksten in rapmuziek tot paraplus verven tot discussie over de rol die mannen kunnen spelen om discriminatie van vrouwen tegen te gaan.
Vrijdag was er bovendien een uitstekend excuus om iedere keer te stoppen; de was moest gedaan. Dus moet je om het half uur de was uit de wasserette halen en een nieuwe erin stoppen. Ja ik had het een beetje laten verslonzen, omdat ik niet wist welke kleuren ik eens ging wassen. Dat moet je goed uitkienen als het 1,80 pond kost en de droger 1 pond die vervolgens niet goed droogt. Dat was een beetje jammer, maar goed. Om een uur of 2 mag je gaan eten en gezeli, gezelli, Katie en vriend James waren ook aan het eten. Vervolgens kwam Olli ook nog binnen en dan zit je er gauw een uur. Olli had bovendien interessant nieuws: er was gratis thee en koffie te krijgen tot vier uur, dus begaf het hele gezelschap zich naar het Jazzcafé of hoe het ook heten mag voor gratis koffie en thee. Tijdens het theedrinken kwam Liisa binnen, die bij ons aanschoof. Onder het theeleuten ging het gesprek van ethiek in extreme omstandigheden (naar aanleiding van het college introductie peace studies van dinsdag) tot de sportpagina in de Sun.
Na de thee moest Katie cassettebandjes ophalen voor haar Duits mondeling vertalen en James ging uiteraard mee. Olli ging naar een popconcert in Leeds en moest dus weg om op tijd te zijn. Liisa wilde eigenlijk naar de bieb, ik had het al opgegeven voor de vrijdag om half 5 en uiteindelijk besloten we dus samen warme chocolademelk te drinken in Richmond Building. Daar waren we om 7 uur mee klaar, waarna ik Katie en James opnieuw trof bij het avondeten. De vrijdagavond zou doorgebracht worden in Delios, waar de donderdagavond ook al aan besteed was. Delios is de dichtstbijzijnde pub en we gaan er graag heen omdat er tafelvoetbal en een snookertafel is.
Vrijdag werd het alleen niet erg laat, want zaterdag was Peace Jam en om 9 uur aantreden. Peace Jam is een Amerikaanse organisatie die conferenties voor jongeren tot 17 jaar organiseert om hen in schoolverband te laten nadenken over vrede, hoe dat bewerkstelligd kan worden etc. Verder werd van tevoren meegedeeld dat het vooral een ervaring was. Een ervaring was het zeker. De jongeren komen in schoolverband met een leraar of sociaalwerker. Gedurende de dag worden ze ingedeeld in groepen en krijgen een mentor. De mentoren zijn studenten; docenten en jeugdwerkers volgen een ietwat ander programma. 's Morgens was er eerst een soort conferentie en in de mentorgroepen werd discussie gevoerd. 's Middags na de lunch werden er workshops gehouden van protestteksten in rapmuziek tot paraplus verven tot discussie over de rol die mannen kunnen spelen om discriminatie van vrouwen tegen te gaan.
Aangezien ik geen mentor was, heb ik als vrijwilliger de hele dag rondgerend, de workshop paraplus verven voorbereid en weer opgeruimd dus van alles en niets gedaan. Aan de ene kant is het goed om zo kennis te maken met Peace Jam, maar je hebt relatief weinig contact met de deelnemers, al moest ik ook helpen bij het paraplus verven. Het blijkt onderdeel te zijn van een Amerikaans project waarin getraumatiseerde kinderen als therapie een paraplu verven. Aan de onderkant moeten de herinneringen, veelal negatieve, komen en op de bovenkant het beeld voor de toekomst, wat veel vrolijker en positiever moet zijn. Nu was daar erg weinig tijd voor want de workshop was maar anderhalf uur, dus moest alleen de bovenkant geverfd worden met symbolen of tekeningen die met vrede te maken hebben. Verder was het helemaal vrij. Op zich is het een erg leuk idee en het was ook wel geslaagd; de praktisch uitvoering bracht alleen wat meer problemen met zich mee. De workshop werd gehouden in The Basement, de disco van de universiteit. Die was afgehuurd, maar was 's avonds in gebruik, dus moesten de paraplus verhuizen en staan inmiddels te drogen in de onderzoekruimte van de doctoraalstudenten die bijna niet gebruikt wordt. Dat vindt de beveiliging waarschijnlijk niet zo'n strak plan, aangezien er vloerbedekking ligt. We hebben dus de vloer goed af moeten dekken voor de zekerheid.
Verder, als mensen leuk aan het verven zijn, stapt er natuurlijk iemand in de verf en loopt dat verder, van het plastic en de lakens af, dus kon ik met degene die de vrijwilligers coördineerde de hele vloer langs met terpentine - er werd geen verf op waterbasis gebruikt wat het allemaal nog vervelender maakt. Maar dit soort ervaringen zijn er om van te leren, want dit was de kleine Peace Jam, die bedoelt is om kinderen te laten vertellen hoe ze projecten op school doen en hoe ze de ideeën van de vorige Peace Jam in praktijk brengen.
In maart volgt de echte Peace Jam, die een heel weekend duurt. Dus ga ik woensdag eens kijken bij de vergadering van de organisatie, zodat ik er wat meer betrokken bij raak. Zo is het ook een erg leuke ervaring, maar je weet van tevoren niet goed wat er wanneer moet gebeuren en je kunt niet efficiënt werken, al ging dat in de loop van de dag beter, zeker als je je met een workshop bezig moet houden, is het logisch dat er opgeruimd moet worden. Verder heb ik mij - misschien eigengereid, misschien heet dat initiatief nemen - bemoeid met het parapluopslag probleem. Maar al met al lijkt het leuker om meer betrokken te zijn, niet alleen bij het project maar ook op de mensen die eraan werken, ook al is de helft al bekend en is iedereen erg open en aardig.
Met al deze gezelligheid en de boodschappen achter de rug, is het dan nu tijd om mij weer op de studie te storten en mij vanavond nog te verdiepen in 'Democracy and terror in the era of Jihad vs. McWorld' in het kader van essay nummer 2 over terrorisme.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten