Na maanden van radiostilte is nu het moment wel gekomen om een nieuwe reeks spannende, leuke, vervelende, verplichte en flauwe verhalen te publiceren over mijn oninteressante bestaan. Het afgelopen jaar viel er nog enige inspiratie te halen uit de immer boeiende stad Parijs die ik mijn thuis mocht noemen. Dit jaar tref ik het iets minder in Bradford. "Misschien een stomme vraag hoor, maar waar ligt Bradford". Helemaal geen stomme vraag, zelfs in Engeland zelf weten mensen amper waar het ligt en daar mis je ook niks aan. Maar ga zoeken ten westen van Leeds en ten noordoosten van Manchester en dan kom je er vanzelf. Voor de exacte lokatie verwijs ik u graag door naar een atlas. Een uitgebreidere beschrijving van deze noordEngelse industriestad volgt nog, al is het beter daar niet al te veel van te verwachten. Dat ligt deze keer niet in eerste instantie aan mij.
Vanwege de plaats vind ik echter wel dat ik volledig boven het gezellige-stad-syndroom, bekend onder Nederlandse studenten, ben uitgestegen. Ik ga niet voor de stad naar Bradford, maar geheel en alleen voor de studie, want ik wil perse peace studies doen. En niks anders. Daar heb ik blijkbaar de professor die gaat over de toelating van masterstudenten ook van weten te overtuigen en dus werd ik toegelaten. Om mij dit jaar opnieuw te verdiepen in oorlog, conflict en geweld, maar ook in de oplossing daarvan, in democratieën en mensenrechten. Dinsdag 25 september beginnen de colleges. Spannèèènd!.
Maar voordat het zover is, moet er eerst nog geregeld, ingepakt en gestresst worden. Gisteren zijn al mijn spullen weer uit de opslagruimte gekomen, op de bureaustoel na, maar die past toch nergens meer. Mijn oude slaapkamer te Zwijndrecht staat vol met dozen en andere zooi, wat gelukkig niet allemaal meegaat. Dat wil niet zeggen dat er al veel te veel meegaat. De eerste zorg is hoe dat in een auto en caravan te proppen, de tweede hoe dat op 11m2 te parkeren. Dicht op elkaar, denk ik. Maar wel gezellig, met een hoeveelheid kussens à la Amélie op bed, met heel veel kaarsen en verder moet er nog een subliem geschilderd Ikea Ivarrek in om prullaria, DVD's, cd's en een tv op kwijt te kunnen. Die tv doet nog steeds vervelend als ik wil dat hij werkt met een antenne, dus daar moet nog naar gekeken worden, want daar ben ik het niet mee eens. Deze week voor vertrek staat dus in het kader van inpakken, de laatste dingetjes kopen, inpakken, afscheid nemen en nog meer inpakken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten